ارایه‌ی پیش‌نویس قطعنامه‌ای جدید و در عین حال متفاوت با قطعنامه‌های قبلی به شورای امنیت سازمان ملل این بار از سوی روسیه برای حل بحران سوریه، تهدید اخیر کمیته‌ی پیگیری پرونده‌ی سوریه در اتحادیه‌ی عرب به ریاست قطر مبنی بر ارجاع پرونده‌ی سوریه به شورای امنیت سازمان ملل متحد در صورت عدم موافقت دمشق با خواسته‌های این اتحادیه و اعزام هیأتی از عراق به سوریه به منظور گفت‌وگو با مقام‌های دمشق و رسیدن به راه حلی برای پایان مسالمت آمیز درگیری‌ها در این کشور از مهم‌ترین تحولات روزهای اخیر پیرامون حوادث سوریه است.

در این میان شواهد و قراین حکایت از آن دارد که حکومت سوریه روزهای سخت و پر فشار را به خصوص در حوزه‌ی داخل، با مسلط شدن بر اوضاع و کنترل نا آرامی‌ها پشت سر گذاشته و وارد فاز جدیدی از تحرک‌ها و فشارهای خارجی شده است؛ وضعیتی که در یک سوی میدان، آمریکا، کشورهای غربی، اتحادیه‌ی عرب و ترکیه هم‌چنان به دنبال سرنگونی دولت «بشار اسد» هستند و در سوی دیگر میدان، روسیه و چین بر مبنای حفظ منافع راهبردی خود به صف آرایی در مقابل آنها پرداخته‌اند. در این میان اما جمهوری اسلامی ایران تمام تلاش خود را برای جلوگیری از تضعیف یکی از محورهای اصلی مقاومت به کار بسته است. در این نوشتار ضمن اشاره به ماهیت تحولات ماه‌های گذشته‌ی این کشور و نقش برخی بازیگران عرصه‌ی تحولات سوریه به بررسی امکان حمله‌ی ناتو به این کشور به عنوان اصلی‌ترین اهرم فشار غرب برای سرنگونی دولت بشار اسد پرداخته می‌شود.